W niniejszym wpisie chciałbym przybliżyć kwestie upadłości osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej zwanej powszechnie „upadłością konsumencką”.

Postępowanie upadłościowe wobec takich osób toczy się przy odpowiednim zastosowaniu ogólnych przepisów prawa upadłościowego ale niesie także ze sobą pewne odrębności.

Przede wszystkim wskazać należy, że wniosek o ogłoszenie takiej upadłości może zgłosić tylko i wyłącznie sam dłużnik, a do złożenia takiego wniosku wystarczające jest posiadanie jednego wierzyciela. Jeżeli jesteśmy niewypłacalnymi dłużnikami nieprowadzącymi działalności gospodarczej sąd co do zasady ogłosi naszą upadłość. Jednakże nasz wniosek zostanie oddalony jeżeli do stanu niewypłacalności doprowadziliśmy się umyślnie albo w wyniku rażącego niedbalstwa. Umyślne doprowadzenie do swojej niewypłacalności lub istotne jej zwiększenie polega na celowym zaciąganiu przez dłużnika zobowiązań, bez zamiaru ich spłaty. Rażącym niedbalstwem jest natomiast zaciąganie kolejnych zobowiązań w sytuacji, gdy ich zaspokojenie jest nieprawdopodobne. Oczywiście pojęcie „rażącego niedbalstwa” jest nieostre co będzie skutkowało koniecznością każdorazowej oceny przez sąd czy stan niewypłacalności dłużnika był spowodowany owym „rażącym niedbalstwem”. Pomocne będzie tutaj odwołanie się do wiedzy dłużnika, jego świadomości ekonomicznej, wieku, przyczyn powstania zadłużenia, celu spożytkowania środków uzyskanych z pożyczek i kredytów. Inaczej bowiem sąd powinien potraktować starszą osobę bez szczególnej wiedzy ekonomicznej, która to skorzystała z pożyczek celem leczenia, a inaczej osobę w sile wieku, która środki uzyskane z pożyczki przeznaczyła na ekskluzywne wakacje.

Jeżeli nasz wniosek zostanie uwzględniony to następnie nasz majątek podlegający zajęciu zostanie zlicytowany a uzyskane sumy pieniężne zostają przeznaczone na proporcjonalną spłatę wierzytelności. Jednakże w przypadku, gdy przedmiotem licytacji jest nieruchomość, dłużnik dodatkowo otrzyma z ceny sprzedaży środki finansowe na wynajem mieszkania dla swojej rodziny. Gdy licytacja naszego majątku nie doprowadzi do zaspokojenia wierzycieli sąd ustali plan spłaty. W skrócie polega on na dobrowolnej spłacie przez dłużnika określonych kwot pieniężnych na rzecz wierzycieli. Spłata może trwać maksymalnie przez 36 miesięcy, przy czym
sąd umarza zobowiązania upadłego bez ustalenia planu spłaty wierzycieli, jeśli osobista sytuacja upadłego w oczywisty sposób wskazuje, że nie byłby on zdolny do dokonania jakichkolwiek spłat w ramach planu spłaty wierzycieli.

Jeżeli dłużnik spełniał nałożone na niego obowiązki to po zakończeniu okresu spłaty nastąpi oddłużenie na skutek wydania przez sąd postanowienia o takiej treści.

Oczywiście w toku postępowania upadłościowego możemy korzystać z pomocy adwokata (zarówno z wyboru jak i urzędu), który na pewno pomoże nam przejść przez powyższą procedurę.

Jeżeli macie Państwo dodatkowe pytania dotyczące upadłości konsumenckiej proszę o wiadomość na moim funpage na Facebook, jak również zapraszam do mojej kancelarii.

Pozdrawiam,

Adw. Maciej Cerajewski

 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s